 |
|
TYMIANEK
Krzewina osiągająca wysokość 30 cm, pochodząca z zachodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego.
Właściwości
Ziele tymianku zawiera stosunkowo duże ilości olejku eterycznego, a w nim przeszło połowę stanowią związki fenolowe (tymol), garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne, żywice, cukry i liczne sole mineralne oraz substancje gorzkie i trójterpeny.
Zastosowanie
W kuchni wykorzystuje się świeże i suszone zielone części
zarówno roślin uprawnych, jak i dzikich odmian tymianku.
Jest to przyprawa charakterystyczna dla kuchni francuskiej i
włoskiej. Tymianek dodaje się do wywarów mięsnych, ostrych
sosów, ciężkich zup (grochowa, fasolowa), pieczonej kaczki,
dziczyzny, królika, cielęciny, wołowiny oraz ryb. Przyprawia
się nim wędliny, bigos, mielone mięsa, pasztety, sery,
sałaty, potrawy z roślin strączkowych, warzyw oraz pizzę.
Tymianek, szałwia i ocet stanowią jedną z kompozycji
przyprawowych, której używa się do aromatyzowania
mostków cielęcych.
Starożytni Egipcjanie wykorzystywali tymianek w
procesie mumifikacji zwłok.
Najkorzystniejszy czas zbioru przypada przed
kwitnieniem i we wrześniu.
Wyciągi z tymianku wchodzą w skład środków
wykrztuśnych. Olejek tymiankowy ma działanie bakterio
i grzybobójcze, głównie dzięki zawartości tymolu. Tymol wyciąg z tymianku o silnym działaniu bakteriobójczym
ma duże zastosowanie w stomatologii, a jego przedawkowanie w takiej czy innej postaci (olejek
tymiankowy także), wywołuje nudności, ból głowy, osłabienie oddechu. Posiada duże znaczenie jako środek o właściwościach antybiotycznych w przemyśle
parafarmaceutyków i środków kosmetycznych (pasty do zębów, wody do ust).
|
|
 |
